ΤΑ ΦΙ

Φαγκρί, φαμώβ. Φθονερές ματιές.  Ο Γιάννης ο φονιάς. Οξεία φλεγμονή. Για τον φόβο των Ιουδαίων. Το φοινικόδασος στο Βάι, αρχές Αυγούστου. Φολκλορικά συγκροτήματα.  Φόρος αίματος.  Φούστα-μπλούζα.  Φράουλες και Φραουλία.  Είναι μία, μόνο μία… Continue reading

O ΛΕΝΑΡΝΤ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΥΔΡΑ ΤΟΥ ΛΕΝΑΡΝΤ

 «Οταν έχεις ζήσει στην Υδρα, δεν μπορείς να ζήσεις πουθενά αλλού, ούτε καν στην Υδρα». Leonard Cohen Λονδίνο, χειμώνας του 1959.  Ένας νεαρός καναδός, περιπλανιέται στο συννεφιασμένο και βροχερό Λονδίνο, βουτηγμένος στην κατάθλιψη. … Continue reading

ΜΕΡΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ

Aπό την πρώτη επταετία της ζωής μου, δυο είναι οι εικόνες που με γεμίζουν με γλύκα μέχρι σήμερα.  Στην μία, με βλέπω άρρωστη, να χουχουλιάζω στο κρεββάτι της Μαμάς και του Μπαμπά, με… Continue reading

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΑΚΙ

Πώς βαριέμαι σ’ αυτήν την παραλία. Ποτέ δε συμβαίνει τίποτα. Πέρασε ολόκληρο το φθινόπωρο κι ολόκληρος ο χειμώνας, ήρθε η άνοιξη κι εγώ κολλημένος εδώ, στην άμμο. Κι όσο σκέφτομαι πόσο ωραία ήταν… Continue reading

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ

Παραμυθάς και ταξιδευτής, αυτό ήταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.  Κι ευτυχώς γιατί, αυτές οι δυο του ιδιότητες, ευθύνονται για τον μαγικό κόσμο της παιδικής μας ηλικίας.  Όλοι γνωρίζουν τα παραμύθια του, μ’ αυτά… Continue reading

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ: ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΤΖΙ

Tο 1935 το Μπούρτζι, το επιθαλάσσιο φρούριο στην νησίδα μπροστά στο λιμάνι του Ναυπλίου, μετατράπηκε σε ξενοδοχείο πολυτελείας. Η εγγύτητα στην πρωτεύουσα, η ειδυλλιακή τοποθεσία και η απομόνωση που εξασφάλιζε, το έκαναν αγαπημένο… Continue reading

ΤΟ ΚΑΡΟΤΣΙ – ΑΦΗΓΗΣΗ ΗΡΩΪΚΗ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΗ

Μεσημεράκι και πάμε, οι δύο φίλες, στον Α-Β να κάνουμε τα ψώνια της εβδομάδας. Ολοκληρώνουμε τις αγορές μας, πληρώνουμε και βγαίνουμε με τα καροτσάκια μας να πάμε να φορτώσουμε το αυτοκίνητο. Φορτώνω εγώ… Continue reading

ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ

Η γυναίκα στο διπλανό κάθισμα στο σταθμό, καθώς περιμένουμε την ανταπόκριση, μιλά δυνατά χωρίς ν’ απευθύνεται σε κανέναν. Είναι γύρω στα 45, νόστιμη, καλοβαλμένη. Κοιτάζει ευθεία μπροστά και σφίγγει στα χέρια της 3-4… Continue reading

Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ

Η μάνα μου βγάζει τα ρούχα της, τριγυρίζει στα δωμάτια σαν τη λαίδη Γκαντάιβα χωρίς το άλογο, θυμάται τον εαυτό της μωρό να τρέχει στην ανηφόρα της Γεωργίου, να παίζει έξω από το… Continue reading

ΤΑ ΔΩΡΑ

Και πλησιάζουν, λέει, τα γενέθλιά σου και ψάχνω καιρό να σου διαλέξω δώρο και ξέρω πως θα καταλήξω, πάλι, σε κάτι πολύ παλιό ή κάτι πολύ παιδικό που εσύ θα το λατρέψεις, ναι,… Continue reading