O ΛΕΝΑΡΝΤ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΥΔΡΑ ΤΟΥ ΛΕΝΑΡΝΤ

 «Οταν έχεις ζήσει στην Υδρα, δεν μπορείς να ζήσεις πουθενά αλλού, ούτε καν στην Υδρα». Leonard Cohen Λονδίνο, χειμώνας του 1959.  Ένας νεαρός καναδός, περιπλανιέται στο συννεφιασμένο και βροχερό Λονδίνο, βουτηγμένος στην κατάθλιψη. … Continue reading

ΜΕΡΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ

Aπό την πρώτη επταετία της ζωής μου, δυο είναι οι εικόνες που με γεμίζουν με γλύκα μέχρι σήμερα.  Στην μία, με βλέπω άρρωστη, να χουχουλιάζω στο κρεββάτι της Μαμάς και του Μπαμπά, με… Continue reading

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΑΚΙ

Πώς βαριέμαι σ’ αυτήν την παραλία. Ποτέ δε συμβαίνει τίποτα. Πέρασε ολόκληρο το φθινόπωρο κι ολόκληρος ο χειμώνας, ήρθε η άνοιξη κι εγώ κολλημένος εδώ, στην άμμο. Κι όσο σκέφτομαι πόσο ωραία ήταν… Continue reading

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ

Παραμυθάς και ταξιδευτής, αυτό ήταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.  Κι ευτυχώς γιατί, αυτές οι δυο του ιδιότητες, ευθύνονται για τον μαγικό κόσμο της παιδικής μας ηλικίας.  Όλοι γνωρίζουν τα παραμύθια του, μ’ αυτά… Continue reading

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ: ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΤΖΙ

Tο 1935 το Μπούρτζι, το επιθαλάσσιο φρούριο στην νησίδα μπροστά στο λιμάνι του Ναυπλίου, μετατράπηκε σε ξενοδοχείο πολυτελείας. Η εγγύτητα στην πρωτεύουσα, η ειδυλλιακή τοποθεσία και η απομόνωση που εξασφάλιζε, το έκαναν αγαπημένο… Continue reading

ΤΟ ΚΑΡΟΤΣΙ – ΑΦΗΓΗΣΗ ΗΡΩΪΚΗ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΗ

Μεσημεράκι και πάμε, οι δύο φίλες, στον Α-Β να κάνουμε τα ψώνια της εβδομάδας. Ολοκληρώνουμε τις αγορές μας, πληρώνουμε και βγαίνουμε με τα καροτσάκια μας να πάμε να φορτώσουμε το αυτοκίνητο. Φορτώνω εγώ… Continue reading

à la guerre comme à la guerre

Εναλλακτικός τίτλος: «Η ανύπαρκτη ανθρωπιά του κ. Τέλλογλου» Σήμερα ξύπνησα με –σχεδόν- καλή διάθεση. ‘Εχει λιακάδα, ευχήθηκα «ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ» σε δυο αγαπημένους φίλους για τα γενέθλιά τους, έφτιαξα έναν ωραίο καφέ και μετά… Continue reading

ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΦΥΡΙΖΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΠΑΛΙΟ ΣΚΟΠΟ

Ο χρόνος δεν με θέλει πια. Πάει, τώρα, πολύς καιρός που βλέπω μοναχά την πλάτη του. Κρυφές αρρώστιες με διεκδικούν, μα συνεχίζω, όπως μπορώ, ετούτη τη μακρά θητεία. Τριάντα έξι χρόνια πέρασαν κιόλας… Continue reading

ΙΣΩΣ…

Tις τελευταίες νύχτες κοιμάμαι πολύ άσχημα. Βλέπω όνειρα, εφιάλτες συνήθως, ξυπνώ δακρυσμένη. Σήμερα ξύπνησα με μιαν υποψία. Ίσως –ίσως, λέω- εμείς να είμαστε πλασμένοι να κυνηγάμε την υπέροχη ουτοπία. Να είμαστε φτιαγμένοι από… Continue reading

ΕΧΩ ΔΥΟ ΦΙΛΟΥΣ

Έχω δυο φίλους, που τους αγαπώ εξίσου. Πριν από πεντ’-έξι χρόνια είχαν κι οι δυο ανθηρές επιχειρήσεις, ζούσαν καλά κι έκαναν ταξιδάκια αναψυχής στο εξωτερικό. Ύστερα έφυγαν οι μέλισσες με το μέλι τους… Continue reading