Category Archive: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΙ ΕΛΕΝΗΣ

Παραμονή Κωνσταντίνου κι Ελένης, σήμερα.  Στη γειτονιά μου, στην Αθήνα, έχει πανηγύρι.  Γιορτάζει ο Άγιος Κωνσταντίνος, η μεγαλύτερη από τις εκκλησιές που βρίσκονται κοντά στο πατρικό μου.  Ιδιαίτεροι οι δεσμοί της οικογένειας με… Continue reading

ΤΟ ΚΑΡΟΤΣΙ – ΑΦΗΓΗΣΗ ΗΡΩΪΚΗ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΗ

Μεσημεράκι και πάμε, οι δύο φίλες, στον Α-Β να κάνουμε τα ψώνια της εβδομάδας. Ολοκληρώνουμε τις αγορές μας, πληρώνουμε και βγαίνουμε με τα καροτσάκια μας να πάμε να φορτώσουμε το αυτοκίνητο. Φορτώνω εγώ… Continue reading

ΙΣΩΣ…

Tις τελευταίες νύχτες κοιμάμαι πολύ άσχημα. Βλέπω όνειρα, εφιάλτες συνήθως, ξυπνώ δακρυσμένη. Σήμερα ξύπνησα με μιαν υποψία. Ίσως –ίσως, λέω- εμείς να είμαστε πλασμένοι να κυνηγάμε την υπέροχη ουτοπία. Να είμαστε φτιαγμένοι από… Continue reading

ΕΧΩ ΔΥΟ ΦΙΛΟΥΣ

Έχω δυο φίλους, που τους αγαπώ εξίσου. Πριν από πεντ’-έξι χρόνια είχαν κι οι δυο ανθηρές επιχειρήσεις, ζούσαν καλά κι έκαναν ταξιδάκια αναψυχής στο εξωτερικό. Ύστερα έφυγαν οι μέλισσες με το μέλι τους… Continue reading

ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ

Ορίστε, δυο μέρες μαζί και καταλήγω να σου γράφω γράμμα, γιατί πάλι δεν σηκωθήκαμε απ΄το κρεβάτι. Τόπες κι εσύ, πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο και τα χείλη μας είναι απασχολημένα να σεργιανίζουν… Continue reading

ΕΙΝΑΙ, ΚΙΟΛΑΣ, ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ (ΜΟΥ) ΛΕΙΠΕΙΣ

Είναι, κιόλας, δυο χρόνια που (μου) λείπεις. Κι είναι σαν χθες που έφυγες. Ένα περίεργο χθες, που αλλοιώνει τον χρόνο, τον κάνει να φαίνεται πότε σαν στιγμή και πότε σαν αιωνιότητα. Και τα… Continue reading

Η ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠ’ ΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ!

Birthday Party*

Θέλω απόψε να κάνω ένα πάρτι πάρτι από εκείνα τα παλιά και να καλέσω σε τούτο το πάρτι να `ρθουν τα πιο καλά παιδιά Να `ρθει η Δρίτσα Κι ο Αναγνώστου Η Αλεξία… Continue reading

Don’t pay the ferryman.

Kαι χτυπά το τηλέφωνο κι ακούω τη Λίλη να μου ανακοινώνει με λυγμούς το ακατανόητο. Κι είμαι σίγουρη πως παραλογίζεται γιατί, δεν μπορεί, πριν δυο ώρες σ’ άκουσα κι ήσουν καλά. Πώς γίνεται… Continue reading

ΒΡΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Που λες, ήταν μια εποχή, όταν ήμουν στο Παρίσι, που έβρεχε κάθε απόγευμα. Όλο το πρωί είχαμε λιακάδα τρελή, μα μετά τις 3 ο ουρανός συννέφιαζε, γινόταν βαρύς, μολυβής και ξαφνικά άνοιγαν οι… Continue reading