Category Archive: ΠΡΟΣΩΠΑ

ΠΟΥΛΙΑ, ΚΤΗΝΗ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ: ΟΙ ΝΤΑΡΡΕΛΣ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Τον Μάρτιο του 1935, μια εκκεντρική οικογένεια Άγγλων καταφθάνει κι εγκαθίσταται στην Κέρκυρα.  Πρόκειται για την χήρα Λουίζα Ντάρρελ, τον γιο της –νιόπαντρο κι επίδοξο συγγραφέα- Λώρενς με την σύζυγό του Νάνσυ Μάγιερς,… Continue reading

O ΛΕΝΑΡΝΤ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ ΚΑΙ Η ΥΔΡΑ ΤΟΥ ΛΕΝΑΡΝΤ

 «Οταν έχεις ζήσει στην Υδρα, δεν μπορείς να ζήσεις πουθενά αλλού, ούτε καν στην Υδρα». Leonard Cohen Λονδίνο, χειμώνας του 1959.  Ένας νεαρός καναδός, περιπλανιέται στο συννεφιασμένο και βροχερό Λονδίνο, βουτηγμένος στην κατάθλιψη. … Continue reading

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ

Παραμυθάς και ταξιδευτής, αυτό ήταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.  Κι ευτυχώς γιατί, αυτές οι δυο του ιδιότητες, ευθύνονται για τον μαγικό κόσμο της παιδικής μας ηλικίας.  Όλοι γνωρίζουν τα παραμύθια του, μ’ αυτά… Continue reading

ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΜΑΤΣΗ ΧΑΤΖΗΛΑΖΑΡΟΥ: ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΤΖΙ

Tο 1935 το Μπούρτζι, το επιθαλάσσιο φρούριο στην νησίδα μπροστά στο λιμάνι του Ναυπλίου, μετατράπηκε σε ξενοδοχείο πολυτελείας. Η εγγύτητα στην πρωτεύουσα, η ειδυλλιακή τοποθεσία και η απομόνωση που εξασφάλιζε, το έκαναν αγαπημένο… Continue reading

FRANCESC CATALA-ROCA

Ο φωτογράφος Francesc Català-Roca (1922 – 1998), μαθήτευσε δίπλα στον πατέρα του Pere Català Pic, έναν από τους κύριους εκπροσώπους της καταλανικής φωτογραφικής πρωτοπορίας.  Το 1948, ο Català-Roca άρχισε να εργάζεται ως ανεξάρτητος… Continue reading

ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ

Η αγάπη χόρτο δεν είναι για να βγει  με τόση ευκολία,  είναι δεντρί βαθύρριζο μα θες για να το βγάλεις  πριχού μονάχο μαραθεί σ’ οργώνει τη καρδιά σου, βγαίνει μαζί με τη καρδιά. Ειν’… Continue reading

Here’s to you, Nicola and Bart

«Δεν θα ευχόμουν ποτέ σ’ ένα σκυλί, δεν θα ευχόμουν ποτέ σε ένα φίδι, δεν θα ευχόμουν ποτέ στο πιο χαμερπές και δυστυχισμένο πλάσμα της γης, να περάσει όσα υπέφερα εγώ, για πράγματα… Continue reading

“Όταν συνηθίζεις το τέρας, αρχίζεις να του μοιάζεις”.   Μάνος Χατζιδάκις Ξάνθη 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994 Όλα, κ. Μάνο, είναι εδώ, όπως τα άφησες -19 χρόνια πριν- κι όπως… Continue reading

Thlipsis, όλα τα χρώματα

Και πήρες το τρενάκι, το μαύρο τούνελ πήρες… Καλοκαίρι του ’80 στο Άλσος Παγκρατίου και “ΑΝΑΝΤΑΜ ΠΑΠΑΝΤΑΜ”, μια ιστορική παράσταση, από πολλές απόψεις. *Το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΘΕΑΤΡΟ έχει γίνει ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΗΝΗ, κι αυτή είναι… Continue reading

Γεια σου Βλαδίμηρε Μαγιακόφσκη

Ο Ηλίθιος του Ντοστογιέφσκη κρύβεται πίσω απ’ την πολυθρόνα της Ναστάσια Φιλίπποβνα καθώς ακούει στον άνεμο του Λένινγκραντ τους κανονιοβολισμούς του επαναστατικού σου γέλιου. Έξω στον αέρα. Στον αέρα, Βλαδίμηρε, μες στις συγκρούσεις… Continue reading