Category Archive: ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

ΤΟ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΒΕΤΑΣ

Η Παβέτα (Παρασκευή ήταν βαφτισμένη), έριξε τη μπεσαμέλ πάνω στα μακαρόνια με τον κιμά. Έριξε και δυο δάκρυα, της έπεσαν, μάλλον, κυλώντας πάνω στα φαγωμένα της μάγουλα. Το παστίτσιο ήταν στρωμένο όμορφα στο… Continue reading

ΑΡΑΧΝΗ

Ήταν ξαπλωμένος στο πάτωμα, πάνω στο περσικό χαλί, με το σκαλιστήρι του τζακιού καρφωμένο στο κεφάλι του.  «Μαλακίες», σκέφτηκε. «Καθόλου δεν περνά η ζωή σαν ταινία από μπροστά σου, ενώ σε πλησιάζει ο… Continue reading

Εκείνα τα Χριστούγεννα

-Για πες, γιαγιά, θυμάσαι;  Ποια ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα της ζωής σου; -Κάποια πολλά – πολλά χρόνια πριν. -Και τα καλύτερα; -Εκείνα της ίδιας χρονιάς. -Μα τι λες;  Πώς γίνεται, πώς μπορεί να… Continue reading

ΔΥΟ ΑΝΤΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΛ

H Ρασέλ αναδεύτηκε στο κρεβάτι. Μέσα στον ύπνο της άκουγε φωνές και χρειάστηκε αρκετά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσει πως δεν ονειρευόταν. Ο Βενσάν διαπληκτιζόταν, πάλι, με τον Πωλ. -Μα δεν καταλαβαίνεις; Ο καλλιτέχνης… Continue reading

Παραφωνία

Είχε επιμείνει πολύ να συναντηθούν. Εκείνη το απέφευγε για καιρό, με διάφορες προφάσεις: μια η απόσταση, μια οι υποχρεώσεις, κατάφερναν να την βγάλουν από την δύσκολη θέση να τον συναναστραφεί. Δεν ήταν πως… Continue reading

Αλάτι

Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη και κατέβασε το μαγιώ της.  Τα κάτασπρα στήθη της έκαναν απίστευτα ηχηρή την αντίθεση ανάμεσα στο σοκολατένιο χρώμα των ώμων και των χεριών της.  Γύρισε να δει και την… Continue reading

Πώς είναι;

(Δειλινό.  Ένα μπαλκόνι σ’ ένα ορεινό τοπίο.  Δυο άντρες καθισμένοι σε πολυθρόνες: Αυτός-που-είναι κι Αυτός-που-θάθελε. Μπροστά τους στροβιλίζεται, στο ρυθμό μιας μουσικής που μόνο εκείνη ακούει, μια γυναίκα.  Μιλάει ο Αυτός-που-θάθελε.  Κοιτάζει την… Continue reading

Το ρετάλι

Η Φωτεινή μπήκε στο σπίτι, άφησε τα ψώνια στο τραπέζι της κουζίνας και κατευθύνθηκε στο μπάνιο για ένα γρήγορο ντουζάκι. Η ζέστη έξω ήταν αφόρητη, ο Ιούνης είχε μπει αγριεμένος κι αποπνικτικός. Η… Continue reading

Καρυδόψιχα

Ο ψηλός, λεπτός, ακόμα αρκετά νέος  άνδρας μπήκε στο εμπορικάκι της γειτονιάς, κρατώντας την μικρή του κόρη απ’ το χέρι. «Να πάρουμε καλαθάκι, μπαμπά;  Να το κρατάω εγώ;» είπε η μικρή. «Σήμερα δεν… Continue reading

804071

Τις προάλλες έκλαψε, νοιώθοντας την τέλεια ένωση. … Ιδέα της ήταν. … Στην πραγματικότητα έκλαψε γιατί κατάλαβε ότι πλησίαζε  η ώρα της αποκόλλησης . … Το σκίτσο είναι από ΕΔΩ.