Category Archive: ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Εκείνα τα Χριστούγεννα

-Για πες, γιαγιά, θυμάσαι;  Ποια ήταν τα χειρότερα Χριστούγεννα της ζωής σου; -Κάποια πολλά – πολλά χρόνια πριν. -Και τα καλύτερα; -Εκείνα της ίδιας χρονιάς. -Μα τι λες;  Πώς γίνεται, πώς μπορεί να… Continue reading

ΔΥΟ ΑΝΤΡΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΛ

H Ρασέλ αναδεύτηκε στο κρεβάτι. Μέσα στον ύπνο της άκουγε φωνές και χρειάστηκε αρκετά δευτερόλεπτα για να συνειδητοποιήσει πως δεν ονειρευόταν. Ο Βενσάν διαπληκτιζόταν, πάλι, με τον Πωλ. -Μα δεν καταλαβαίνεις; Ο καλλιτέχνης… Continue reading

Παραφωνία

Είχε επιμείνει πολύ να συναντηθούν. Εκείνη το απέφευγε για καιρό, με διάφορες προφάσεις: μια η απόσταση, μια οι υποχρεώσεις, κατάφερναν να την βγάλουν από την δύσκολη θέση να τον συναναστραφεί. Δεν ήταν πως… Continue reading

Παρμεζάνα

Την θυμάμαι καθισμένη στον καναπέ, στο πρώτο σπίτι της Επιδαύρου, εκείνο το δύσκολο καλοκαίρι του 2007 που περάσαμε μαζί.  Έκανε αφόρητη ζέστη κι όμως εκείνη ήταν μισοξαπλωμένη φορώντας τη ρόμπα της κι έχοντας… Continue reading

Αλάτι

Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη και κατέβασε το μαγιώ της.  Τα κάτασπρα στήθη της έκαναν απίστευτα ηχηρή την αντίθεση ανάμεσα στο σοκολατένιο χρώμα των ώμων και των χεριών της.  Γύρισε να δει και την… Continue reading

Πώς είναι;

(Δειλινό.  Ένα μπαλκόνι σ’ ένα ορεινό τοπίο.  Δυο άντρες καθισμένοι σε πολυθρόνες: Αυτός-που-είναι κι Αυτός-που-θάθελε. Μπροστά τους στροβιλίζεται, στο ρυθμό μιας μουσικής που μόνο εκείνη ακούει, μια γυναίκα.  Μιλάει ο Αυτός-που-θάθελε.  Κοιτάζει την… Continue reading

Το ρετάλι

Η Φωτεινή μπήκε στο σπίτι, άφησε τα ψώνια στο τραπέζι της κουζίνας και κατευθύνθηκε στο μπάνιο για ένα γρήγορο ντουζάκι. Η ζέστη έξω ήταν αφόρητη, ο Ιούνης είχε μπει αγριεμένος κι αποπνικτικός. Η… Continue reading

Oblivion

Ήταν ένα απ’ αυτά τα πάρτυς, ξέρεις.  Αυτά που πας για να δεις και –κυρίως-  να σε δουν, όπου πάντα υπάρχει ένας φωτογράφος ιλλυστρασιόν περιοδικού να απαθανατίζει τέλεια λευκασμένες οδοντοστοιχίες.  Απ’ αυτές τις… Continue reading

Καρυδόψιχα

Ο ψηλός, λεπτός, ακόμα αρκετά νέος  άνδρας μπήκε στο εμπορικάκι της γειτονιάς, κρατώντας την μικρή του κόρη απ’ το χέρι. «Να πάρουμε καλαθάκι, μπαμπά;  Να το κρατάω εγώ;» είπε η μικρή. «Σήμερα δεν… Continue reading

804071

Τις προάλλες έκλαψε, νοιώθοντας την τέλεια ένωση. … Ιδέα της ήταν. … Στην πραγματικότητα έκλαψε γιατί κατάλαβε ότι πλησίαζε  η ώρα της αποκόλλησης . … Το σκίτσο είναι από ΕΔΩ.