ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ

tumblr_m4ayowJIVE1r8qv26o1_500Η γυναίκα στο διπλανό κάθισμα στο σταθμό, καθώς περιμένουμε την ανταπόκριση, μιλά δυνατά χωρίς ν’ απευθύνεται σε κανέναν. Είναι γύρω στα 45, νόστιμη, καλοβαλμένη. Κοιτάζει ευθεία μπροστά και σφίγγει στα χέρια της 3-4 χάρτινες σακουλίτσες.

«Η Αθήνα είναι ξεμυαλίστρα. Βγήκα το πρωί απ΄το σπίτι με 100 ευρώ και γυρίζω με 10. Έκανα ψώνια. Αυτά είναι τα προσωπικά μου ψώνια. Πήρα κουμπιά, μαλλιά και υφάσματα. Η μια σακούλα έχει κουμπιά, η άλλη μαλλιά –για πλέξιμο- και τούτη εδώ υφάσματα. Ποτέ δεν τελειώνω τις δουλειές μου. Είναι κακό να μην τελειώνεις τις δουλειές σου. Οι μισοτελειωμένες δουλειές είναι κακό. Ποτέ δεν τελειώνω τις δουλειές μου. Αλλά αυτή θα την τελειώσω. Θα έχω τρεις βαλίτσες, η μία θα έχει μέσα κουμπιά, η άλλη μαλλιά –για πλέξιμο- κι η τρίτη υφάσματα. Θα είναι η περιουσία μου. Θα είναι η δουλειά μου. Θα κάνω κοπτική- ραπτική. Και πλέξιμο. Με τα μαλλιά. Με τα υφάσματα και τα κουμπιά θα ράβω. Και θα δείξω και στους άλλους πώς να ράβουν. Θα κάνω μαθήματα. Ο παπα-Γιώργης έχει επτά παιδιά, Δεν τα ξέρω. Μόνο μια κόρη ξέρω. Τα άλλα δεν τα ξέρω. Θα έχω τρεις βαλίτσες, η μία θα έχει μέσα κουμπιά, η άλλη μαλλιά –για πλέξιμο- κι η τρίτη υφάσματα. Θα είναι η περιουσία μου. Θα είναι η δουλειά μου. Ποτέ δεν τελειώνω τις δουλειές μου. Εκείνος ο άντρας ήταν παντρεμένος. Είχε δυο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Δεν ήξερα το αγόρι. Ούτε το κορίτσι. Αυτές οι σακούλες έχουν τα προσωπικά μου ψώνια. Βγήκα το πρωί απ΄το σπίτι με 100 ευρώ και γυρίζω με 10. Έκανα ψώνια. Η Αθήνα είναι ξεμυαλίστρα. Πήρα κουμπιά, μαλλιά και υφάσματα. Θα τα βάλω στις βαλίτσες. Ποτέ δεν τελειώνω τις δουλειές μου. Οι μισοτελειωμένες δουλειές είναι κακό».

Ένας άντρας στην ίδια ηλικία περίπου, ίσως λίγο νεότερος, σταματά μπροστά μας. Έχει μακριά μαλλιά, βαμμένα κατάξανθα, που του σκεπάζουν τους ώμους. Φορά ένα κοντομάνικο καλοκαιρινό μπλουζάκι, μέσα στο ψοφόκρυο, και στις πλάτες του έχει ριγμένη, σαν μπέρτα, μια σημαία των ολυμπιακών αγώνων του 2004. Στο κεφάλι του φορά ένα δάφνινο στεφάνι, ρωτά να μάθει από πού φεύγει το λεωφορείο για τα Καλάβρυτα.

Μας τρελαίνουν, Σεβάχ, μας τρελαίνουν σου λέω…

Advertisements