Thlipsis, όλα τα χρώματα

128064798441

Και πήρες το τρενάκι,

το μαύρο τούνελ πήρες…

Καλοκαίρι του ’80 στο Άλσος Παγκρατίου και “ΑΝΑΝΤΑΜ ΠΑΠΑΝΤΑΜ”, μια ιστορική παράσταση, από πολλές απόψεις.

*Το ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΘΕΑΤΡΟ έχει γίνει ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΗΝΗ, κι αυτή είναι η πρώτη της παράσταση.

*Είναι η τελευταία φορά που η θρυλική ομάδα που αναβίωσε και δόξασε την ελληνική επιθεώρηση θα παίξει στο θέατρο του Άλσους Παγκρατίου, που επί επτά συναπτά έτη υπήρξε το “σπίτι” της.  Ο τότε υπουργός Χωροταξίας, Οικισμού και Περιβάλλοντος, Γεώργιος Πλυτάς, θα το γκρεμίσει και στη θέση του θα στήσει δυο μπασκέτες.

*Ο Λευτέρης Βογιατζής συνεργάζεται, για μία και μοναδική φορά, με την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΗΝΗ.  Τον επόμενο χρόνο θα παίξει στη “ΣΑΡΑ”, δίπλα στο ιερό τέρας με το όνομα Έλλη Λαμπέτη και θα ιδρύσει τη δική του “ΣΚΗΝΗ”.  Τον θυμάμαι μ’ αυτό το φαντεζί, λαμέ κοστούμι της επιθεώρησης να τραγουδά το  “Yellow Thlipsis”, σε μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη, μόνιμου και αναντικατάστατου συνεργάτη του ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ και της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΚΗΝΗΣ.

Όλα αυτά τα χρόνια έχω παρακολουθήσει στενά την πορεία του, ξέρω τη δουλειά του καλά και την θαυμάζω απεριόριστα, άσχετα αν -κάποιες, ελάχιστες φορές- διαφώνησα με την ματιά του στους τραγικούς. Το κενό που άφησε με το φευγιό του χαώδες και δυσαναπλήρωτο.  Αν έγραφα κάτι για τον Λευτέρη Βογιατζή και την επίδρασή του στη γενιά μου, θα ήταν αυτό το κείμενο της Όλγας Μοσχοχωρίτου και δεν θα άλλαζα ούτε κόμμα.