ΧΑΜΕΝΟΣ ΣΤ’ ΑΣΤΕΡΙΑ

Kurt Weill, 2 Μαρτίου 1900 - 3 Απριλίου 1950

Kurt Weill,  2 Μαρτίου 1900 – 3 Απριλίου 1950

Αν θα μου ζητούσαν ν’ αναφέρω έναν λόγο για τον οποίο θα έπρεπε να μείνει, γραμμένο με χρυσά γράμματα, το όνομα της Γερμανίας στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, θα αποδεικνυόμουν γαλαντόμα και θα έδινα δύο: την δραματουργία και την ποίηση του Bertolt Brecht και την μουσική του Kurt Weill. Κι αν θα με έδερναν για να επιλέξω έναν μόνο, αυτός θα ήταν η μουσική του Weill. Στενά συνδεδεμένη με τον λόγο του Brecht μα, ταυτόχρονα, υπέροχη μέσα στην -αδιαμφισβήτητη- αυτονομία της.

Έμεινε στη ζωή μόλις για πενήντα χρόνια κι όμως κατάφερε ν’ αφήσει πίσω του μια τεράστια κληρονομιά, φωτάκι άσβεστο, προβολέα λαμπρό, στοχευμένο στη σκηνή της ανθρώπινης ψυχής. Η μουσική και τα τραγούδια του, ερμηνευμένα είτε από την Lotte Lenya (μοιραία γυναίκα της ζωής του, αδιαφιλονίκητη μούσα του κι ιδανική ερμηνεύτρια των ονείρων του), είτε από άλλες, μεγάλες, σύγχρονες φωνές (μια ενδεικτική αναφορά θα μπορούσε να γίνει στους συμμετέχοντες στον εμβληματικό δίσκο “Lost in the Stars” του 1985), παραμένουν μέχρι σήμερα -πάνω από εξήντα χρόνια μετά τον πρόωρο χαμό του- μοναδικές οάσεις μέσα στην έρημο της σύγχρονης γερμανικής μουσικής.

Κι είναι εξαιρετικά κι υπέροχα ειρωνικό που η συμβολή της Γερμανίας στη μουσική του 20ού αιώνα, δεν είναι παρά έργο ενός διωγμένου, απ’ αυτήν, εβραίου.

Herzlichen Glückwunsch zum Geburtstag, Herr Weill!

Η Lotte Lenya ερμηνεύει την “Τζένη των Πειρατών” από την κινηματογραφική μεταφορά (1931) της “Όπερας της Πεντάρας”

Advertisements