Monthly Archive: January, 2013

Τα ήτα

Ο ήλιος ο ηλιάτορας.  Ηβική χώρα.  Ήχος πλάγιος.  Οι της σάρκας ηδονές.  Ουαί τοις ηττημένοις.  Ηλιακό πλέγμα.  Ηφαιστειώδης ιδιοσυγκρασία.  Ηγεμόνες και ηγεμονίσκοι.  Τα ήσυχα βράδυα.  Ηλικιωμένοι έρωτες.  Ηλεκτροφόρα σύρματα.  Ένα χωράφι γεμάτο ηλίανθους. … Continue reading

Οι ακροβάτες του Πικάσσο

Οι ακροβάτες του Πικάσσο επιτομούν τον κόσμο και υπήρχαν ογδόντα εκκλησιές στο Παρίσι όπου ποτέ μου δεν μπήκα και η πόρτα του ξενοδοχείου μου χαμογέλασε απαίσια και οι λέξεις ήταν τρομπόνια ασυνάρτητοι παπαγάλοι… Continue reading

Οι αφίσες οι παλιές – 1. Τα τσιγάρα

***

Mια μέρα, που δεν ψάρευε, ένα μπαρμπούνι γλίστρησε μέσα στην καρδιά της.  Κι εκεί κολυμπάει από τότε. Μια νύχτα, που ο έρωτας του την είχε σηκώσει ψηλά και φτερούγιζε, της ψιθύρισε: “Είσαι το… Continue reading

Τα ζήτα

Ζωή: ναι, είναι ωραία.  Το ζακετάκι του Ξυδάκη.  Ζωώδη ένστικτα.  Απ’ το ζενίθ στο ναδίρ.  Ζαρντινιέρα, η επιθετική.  Ζέττα, η φίλη μου.  Μια αγκαλιά ζαμπάκια.  Ζήτηση και προσφορά.  Ζιμπελίνα στο δόκανο.  Σε ζυγίζει… Continue reading

Το τραπέζι. Εναλλακτικός τίτλος: Το όνειρο της Χ.

Σήμερα πήγα μια βόλτα στο Ναύπλιο και πέρασα από τον Άνδρα να του πω τα νέα.  Με έκπληξη τον είδα να μου ανοίγει την πόρτα, αντί για την γραμματέα του. «Είναι άρρωστη», εξήγησε… Continue reading

Σ’ αρέσει να πέφτεις…

Σ’ αρέσει να πέφτεις στο ξεστρωμένο μας κρεβάτι οι παλιοί ιδρώτες μας δεν σ’ αηδιάζουν τα λερωμένα, από ξεχασμένα όνειρα, σεντόνια μας οι κραυγές μας που στο σκοτεινό δωμάτιο αντηχούνε όλα ετούτα ξεσηκώνουνε … Continue reading

Happy birthday, Mr Poe!

Αυτοί που ονειρεύονται ξύπνιοι είναι γνώστες πολλών πραγμάτων, που αγνοούν αυτοί που ονειρεύονται μόνο κοιμισμένοι. Edgar Allan Poe 19 Ιανουαρίου 1809 – 7 Οκτωβρίου 1849

Aντιφασιστική συγκέντρωση στο Ναύπλιο

Την ώρα που η Κυβέρνηση και η Τρόικα μας κλέβουν το εισόδημα, μας στερούν το δικαίωμα στην εργασία, ξεπουλάνε τη δημόσια περιουσία, διαλύουν το Κράτος Πρόνοιας, υποδουλώνουν τον ελληνικό λαό σε ξένα συμφέροντα,… Continue reading

Η Γη των Παραβιασμένων Κανόνων

Γεννήθηκε ένα γλυκό, ζεστό φθινόπωρο στη Γη των Παραβιασμένων Κανόνων.  Η καταγωγή της την σημάδεψε, κουβαλούσε μέσα της τον τόπο της, όπως κανείς κουβαλάει τις αμαρτίες και τα όνειρά του.  Ήταν ευθύς εξαρχής… Continue reading