Monthly Archive: August, 2011

Фанни Ефимовна Каплан

Με λένε Φάνια Καπλάν. Σήμερα.  Πρέπει να γίνει σήμερα.  Θα μιλήσει στο εργοστάσιο Michelson.  Θα έχει την ελάχιστη προστασία, θέλει να δείχνει ένα με τον κόσμο.  Σήμερα.  Πρέπει να δράσουμε σήμερα.  Ο λαός… Continue reading

Ο υλοποιημένος εραστής

Το κακό με την ακατονόμαστη δεν είναι το γεγονός ότι πρέπει να την ανέχομαι όταν έχει γκόμενο.  Το χειρότερο είναι ότι πρέπει να την παρηγορώ και στις ενδιάμεσες περιόδους ξηρασίας οι οποίες, πιστέψτε… Continue reading

To απόλυτο και το δεδομένo

To απόλυτο και το δεδομένο αφορούν στους πολύ νέους ή στους πολύ αδιάφορους. Ήταν απόλυτη.  Το διόρθωσε.  Βλέπεις, δεν ήταν πολύ νέα. Και καθόλου αδιάφορη. Την θεωρούσε δεδομένη.  Κι εξακολουθούσε.  Ούτε αυτός ήταν… Continue reading

Si je t’aime, prends garde à toi!

Quand je vous aimerai? Ma foi, je ne sais pas, Peut-être jamais, peut-être demain. Mais pas aujourd’hui, c’est certain.   L’amour est un oiseau rebelle que nul ne peut apprivoiser, et c’est bien… Continue reading

Οn the road

…οι μόνοι που αξίζουν για μένα είναι οι τρελλοί, αυτοί που τρελλαίνονται να ζήσουν, να μιλήσουν, να σωθούν, που ποθούν τα πάντα την ίδια στιγμή, αυτοί που ποτέ δεν χασμουριώνται ή δεν λένε… Continue reading

Αγαπητό μου ημερολόγιο*

Αγαπητό μου ημερολόγιο, H κολλητή μου είναι πολύ σοβαρός και καλλιεργημένος άνθρωπος ( ο αδερφός μου λέει πως καλλιεργημένες είναι και οι πατάτες μα δεν μιλάνε όσο η Νίνα ). Εγώ πάλι νομίζω… Continue reading

Κάτι πολύτιμο

-Είχα την γιορτή μου, χθες.  Oύτε ένα “χρόνια πολλά” δεν μου είπες κι ας μιλήσαμε τρεις φορές στο τηλέφωνο… -Συγγνώμη, μωρό μου, ξέρεις πώς είμαι εγώ με τις γιορτές.  Αν δεν μου το… Continue reading

Ξημέρωμα

Δεν είναι τυχαίο Που το ξημέρωμα της κάθε μέρας Αρχίζει με το λάλημα του πετεινού Με το λάλημα του πετεινού Που μαρτυράει από παλιά Μια προδοσία.. Eugen Berthold Friedrich Brecht 10 Φεβρουαρίου 1898… Continue reading

Ο πλακατζής εραστής

Η ακατονόμαστη ακούστηκε ιδιαίτερα χαρούμενη στο τηλέφωνο. «Τι έγινε;  Πέτυχε καμιά μ@λ@κί@;», τη ρώτησα. «Βρήκα γκόμενο!», απάντησε θριαμβευτικά.  «Είναι σαν κι εμάς, έχει απίστευτο χιούμορ, θα τον λατρέψεις!» Για κάποιον ανεξήγητο λόγο αρνήθηκα… Continue reading

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. ΟΠΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΑ ΟΤΙ ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΥΘΟΣ.

Περί  τέττιγος ο λόγος.  Αλλέως πως τζίτζικας ο πληβείος, όπως ονομάζεται το είδος που έχουμε εδώ.  Αυτό το έντομο που δίνει ήχο στα καλοκαίρια μας, το soundtrack του θέρους σαν να λέμε. Είναι… Continue reading