ΤΟ ΠΗΛΙΝΟ ΚΑΝΑΤΙ.ΟΠΟΥ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΤΟΥ GAUGIN, ΜΙΛΑΜΕ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ VAN GOGH.

Το πήλινο κανάτι που εικονίζεται πιο πάνω, είναι έργο του Paul Gauguin.  Το σμιλεμένο πρόσωπο είναι το δικό του, μια αυτοπροσωπογραφία σε πηλό, τα μάτια κλειστά σαν σε άρνηση ή νεκρική μάσκα, εντούτοις σημαδεμένη από δύο γεγονότα που, την εποχή που έπλασε το έργο, τον είχαν συγκλονίσει: το κομμένο αυτί του Van Gogh και ο κομμένος λαιμός του Prado.

Το κανάτι φτιάχτηκε στις αρχές του 1889, λίγο μετά τον τερματισμό των εννέα επεισοδιακών εβδομάδων που είχε περάσει με τον φίλο του Vincent Van Gogh στο σπίτι του τελευταίου στην Arles.  Η επίσκεψη τελείωσε με τον Paul να τρέπεται σε φυγή έντρομος, μπροστά στο μαχαίρι που κράδαινε ο Vincent ο οποίος, στη συνέχεια κατέφυγε στο γειτονικό μπουρδέλο όπου έκοψε τον λοβό του αυτιού του και τον χάρισε σε μια από τις πόρνες.  Ο Vincent νοσηλεύτηκε και ο Paul επέστρεψε στο Παρίσι.

Εκεί, δυο μέρες αργότερα, θα παρακολουθήσει την εκτέλεση στη λαιμητόμο του Prado, ληστή και δολοφόνου.  Τόσο ο Gauguin όσο και ο Van Gogh, γνώριζαν προσωπικά τον Prado, καθώς σύχναζαν στο παρισινό καφέ LeTambourin, όπου ο Vincent είχε εκθέσει έργα του και ο Prado πουλούσε προστασία.

Τα δύο αυτά γεγονότα τάραξαν τον, ήδη καταθλιπτικό και με αυτοκτονικές τάσεις, Gauguin και όπως όλοι οι μεγάλοι –και μικροί- καλλιτέχνες μετουσίωσε την απελπισία σε δημιουργία.  Έφτιαξε αυτό το κανάτι, δίνοντάς του τη μορφή του, το κομμένο αυτί του Van Gogh και τον λαιμό του αποκεφαλισμένου Prado, χρησιμοποιώντας κόκκινη, υαλώδη επίστρωση για να αποδώσει το ρέον αίμα.

Το κανάτι του Gauguin βρίσκεται στο Museum of Decorative Art στην Κοπενγχάγη κι όλα αυτά σας τα γράφω σήμερα με αφορμή την συμπλήρωση 121 χρόνων από τον θάνατο του Vincent Van Gogh.  Ρίξτε μια ματιά και στο κείμενό μου La tristesse durera toujours, γραμμένο πριν από τέσσερα χρόνια.

Advertisements