ΠΟΥΘΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΑ moleskine ΜΟΥ!


Το πρώτο μου moleskine το αντίκρισα το 1975, σε ηλικία 15 ετών. Μου το έφεραν οι γονείς από το Παρίσι, μαζί με μια σειρά άλλα σημειωματάρια, γνωρίζοντας τη συνήθειά μου να κρατώ ημερολόγιο και να καταγράφω σκέψεις και ιδέες όπως και την αγάπη μου για “τζάρτζαλα” του είδους. Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά! Για τα επόμενα 10 χρόνια όποιος γνωστός ταξίδευε στην Ευρώπη, ήξερε τι δωράκι θα μου έφερνε: δυο-τρία cahiers moleskine, να μου βρίσκονται. Και, εννοείται πως, κάθε φορά που ταξίδευα εγώ, έκανα γενναίες προμήθειες. Τότε δεν ήξερα την ιστορία του, την έμαθα πολύ αργότερα, όταν επανακυκλοφόρησε. Μου άρεσε για το απλό του μαύρο χρώμα, το παλιομοδίτικο λαστιχάκι (απίστευτα χρήσιμο και πρακτικό για σημειωματάριο, συγκρατεί όλα τα χαρτάκια, καρτελάκια, φωτογραφίες και δεν συμμαζεύεται που χώνεις στις σελίδες του.

Και ξαφνικά έπαψα να το βρίσκω! Το moleskine σταμάτησε να παράγεται από τους τελευταίους Γάλλους κατασκευαστές του στην Tours το 1986, βυθίζοντας τους απανταχού διάσημους και άσημους χρήστες του στη θλίψη. Κυκλοφορούσε για περίπου δύο αιώνες, συγκαταλέγοντας ανάμεσα στους εραστές του τον Γουάιλντ, τον Βαν Γκογκ, τον Πικάσο, τον Σαρτρ, τον Χέμινγουαίη, τον Σεπούλβεδα, τον Τσάτουιν και άλλους χωρίς, φυσικά, να παραβλέπουμε τους ανώνυμους.

Το 1998 το moleskine ξανακάνει την εμφάνισή του θριαμβευτικά, ορμώμενο εκ Μιλάνου Ιταλίας αυτή τη φορά. Και ήρθε για να μείνει. Πλέον βρίσκεται παντού, και στην Ελλάδα. Προσωπικά χρησιμοποιώ συστηματικά τρία από τα πολλά είδη του moleskine: cahier, σημειωματάριο ριγέ μεγάλου μεγέθους δηλαδή, όπου κρατάω σημειώσεις από meetings επαγγελματικά, πολιτικά και πολιτιστικά, diary μικρό, μεγέθους ατζέντας όπου σημειώνω τα to do μου (rendez-vous, γενέθλια, επετείους, υποχρεώσεις, θεάματα, διασκεδάσεις και –προσφάτως- σκέψεις για ποστ!!). Όταν ταξιδεύω έχω πάντα μαζί μου ένα cahier, που γίνεται το ημερολόγιο του ταξιδιού. Και κουβαλάω τα ταξιδιωτικά μου έγγραφα σε moleskine pockets.

Οι χρήστες του moleskine είναι απόλυτα εξαρτημένοι από αυτό. Δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν άλλο σημειωματάριο. Προσωπικά αισθάνομαι άβολα σε τρεις περιπτώσεις: αν ξεχάσω να βάλω σκουλαρίκια, αν ξεχάσω το κινητό μου (γιατί όλοι οι αριθμοί τηλεφώνων που έχω είναι περασμένοι εκεί) και αν ξεχάσω το moleskine diary μου.

Το moleskine έχει παίξει και στον κινηματογράφο. Το έχουμε εντοπίσει στα χέρια της (Amelie) Audrey Tautou, της Susan Sarandon, του Richard Gere, του Nicolas Cage, του Kevin Spacey (ο αγαπημένος μου!) και άλλων. Έχουν διασωθεί και φιλοξενούνται σε μουσεία τα moleskine του Βαν Γκογκ και του Πικάσο, έχουν γραφεί βιβλία (όπως το ομώνυμο του Σεπούλβεδα), έχουν γίνει αφιερώματα στον παγκόσμιο τύπο.

Το φετινό φθινόπωρο το moleskine θα καινοτομήσει πάλι με την παρουσίαση των city notebooks. Σημειωματάρια, δηλαδή, που θα αφορούν σε συγκεκριμένες πόλεις, με χάρτες, δρομολόγια, αξιοθέατα κ.λ.π. Επίσης θα υπάρχει άφθονος χώρος για προσωπικές σημειώσεις ώστε ο καθένας να δημιουργεί τον δικό του οδηγό για τη συγκεκριμένη πόλη. Οι πρώτες πόλεις για τις οποίες θα κυκλοφορήσουν τα moleskine city notebooks είναι το Άμστερνταμ, το Παρίσι, η Πράγα, η Ρώμη, το Μιλάνο, το Βερολίνο, η Βαρκελώνη, η Λισαβόνα, το Δουβλίνο, η Μαδρίτη και η Βιέννη. Θα ακολουθήσουν το 2007 κάποιες πόλεις της Αμερικής και του Καναδά. Φαντάζομαι πως θα αργήσουμε να δούμε το city notebook για την Αθήνα.

Σε όσους δεν γνωρίζετε το moleskine σας συνιστώ να το αναζητήσετε. Είμαι σίγουρη ότι θα σας κερδίσει και θα γίνει αναπόσπαστο κομμάτι σας, κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό σημειωματάριο: once a moleskine user, always a moleskine lover, όπως θα έλεγα εάν ήμουν εγγλέζα!

Υ.Γ.: Φωτογράφισα για σας τα καθημερινά και αποσπάσματα από τα ταξιδιωτικά μου moleskine

Advertisements