ΡΕ ΜΠΑΓΑΣΑ, ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΛΑ ‘ΚΕΙ ΠΑΝΩ;


Τον ήξερα. ‘Όπως τον ξέραμε όλοι. Μερικοί τον αγαπούσαμε, άλλοι τον ανεχόμαστε, άλλοι τον φοβόμαστε. Κανείς μας, όμως, δεν έμενε αδιάφορος…

Τον θυμάμαι να πουλάει τις κασέτες του στα Εξάρχεια. Την πρώτη φορά πήρα από περιέργεια, τη δεύτερη και τις υπόλοιπες συνειδητά. Δεν έχω συγχωρήσει τον εαυτό μου που δεν πρόβλεψε να φτιάξει αντίγραφα. Σήμερα δεν έχω ούτε μία.

Τον θυμάμαι στο μαγαζάκι/σπίτι του, στην Καλλιδρομίου, ανάμεσα σε διάφορα «παρδαλά» αντικείμενα, να χαϊδεύει την κιθάρα του.

Τον θυμάμαι ένα χειμωνιάτικο βράδυ του 1985, να κάθεται στο σκοτάδι της αίθουσας του ΙΛΙΟΝ μόνος και να παρακολουθεί την ταινία. Λίγα μέτρα πιο κάτω, ήταν το σπίτι της Κατερίνας Γώγου, στενής φίλης του το τελευταίο, της ζωής του, διάστημα.

Αύριο, 17 Μάρτη, κλείνουν 18 χρόνια από τότε που ο Νικόλας Άσιμος συνάντησε τον Μπαγάσα.

**********

Για όσους-όσες θέλουν να διαβάσουν το πληρέστερο, κατά τη γνώμη μου, βιογραφικό του Νικόλα στο διαδίκτυο, προτείνω μιαν επίσκεψη στο: http://www.musicheaven.gr

Advertisements